Zang.

Een zangerig hoog stemmetje hoor ik naast me.

Een stemmetje die ikzelf niet eens aan een kind zou willen tonen. Ik hoop voor de dame die ik naast me zie dat ze ook een andere stem op zetten kan en daarmee niet álles in een ‘tje’ scene belanden gaat. Zijn dit ook de mensen die hun ‘goede’ acties direct met de media willen delen, zoals ik vandaag bemerk? Of ergens een slaatje uit proberen te slaan? En, daarmee al het goede verdwijnen gaat? Ik ben er nog steeds niet aan gewend en het is niet iets wat mij per sé sympathiek stemt.

Nu is dit iets waar ik zelf ooit eens op werd geadviseerd. Dat je je verhalen in bijvoorbeeld de zorg (ook al is dit anoniem) niet misbruiken moet. Het mag duidelijk zijn dat er sommige mensen zijn die dit wel doen en ik dit niet doe. Ik behoud mijn individuele acties graag privé. Mensen die iets anders pretenderen in de media veroorzaken onnodige ruis. Opdat ze anderen gaan claimen als ze daar zelf op floreren en niemand anders mee schaden uiteraard.

Ik kijk naar mijn gang. Mijn nieuwe deurmat heb ik met een paar kleine tapijtspijkertjes vastgemaakt aan de vloer omdat die eigenlijk net niet onder mijn voordeur past. Is er iemand die dit ziet? Deze deurmat maakt alles iets minder hard. Zelfs dit attribuut zorgt voor een positieve sfeer. De verfspatjes die op sommige plekken hebben plaatsgemaakt voor verfpootjes laten vooral veel geklus zien. Ik kijk er naar uit dat ik de enige ben die dit ziet.   

Opdat iedereen in privacy zijn leven vervolgen kan en andermans stories niet (misplaatst) gebruiken gaat. Dat blijft niet echt elegant. Opdat er nog heel veel inspirerende boeken komen gaan.

Zie o.a. Blog. Privacy.